Bәs evdә kimsәn? Evdә sonbeşik Faiq…
		PRESSFAKT 20-26 oktyabr 1995 << back Tanışlığımız telefon zәngindәn başlandı. Görüşmәk üçün yer, vaxt seçmәk barәdә söhbәtlәşdik. Nәrimanovun heykәli önündә görüşmәyi şәrtlәşdik. Amma gülmәli bir sәbәbdәn görüşә bilmәdik. Yalnız iki gün sonra deyilәn yerdәcә üzbәüz dayanmışdıq. Seymur Faiq Yaxınlıqda yerlәşәn “İntergeotetisin” ofisinә kirdik. Şәnbә günü olduğundan heç kim yox idi, tәkçә әskәr gözәtçidәn savayı. Faiq onunla salamlaşıb burada söhbәt elәmәk üçün “danışıq” apardı. Faiq, bizim tanışlığımız belә başladı. Bәs, müğәnni üçün tanışlıq nә olan şeydi? Mәn o mәrhәlәni böyük çıxmasın, çoxdan keçmişәm. 1988-ci ildә “Bakı payızı” müsabiqәsindә. İndi mәn sәhnәyә çıxmazdan әvvәl, heç adımı e’lan elәmәsәlәr dә, pәrәstişkarlar yaranmış boşluqdan, ya musiqidәn o dәqiqә bilirlәr ki, sәhnәyә kim gәlir. Vә inan ki, zalda nә kurultu qopur… Sәn hәmişә jurnalistlәrin diqqәt mәrkәzindә olmusan. Necә bilirsәn, sәndәn müsahibә götürmәyә әlәn jurnalistlәri әn çox maraqlandıran hansı mәsәlәdi? Vә hәmişәmi onlar saf niyyәtlә gәlirlәr? Mәn onları iki qismә bölürәm. Birinci qismi sensasiya yaratmaq vә özlәrini reklam naminә mәnnәn müsahibә götürüblәr. İkinci qism isә peşәkarlıq mәsәlәlәri ilә maraqlanıb, sırf mübәnni kimi mәni söhbәtә tutublar. Amma Allaha qurban olum, hәmişә yaxşı adamları çıxarıb qabağıma. Tәk bircә dәfә “525-ci” qazetdәn bir qız gәlmişdi. İnan, o qıza mәәttәl qaldım. Elә bil o hakim idi, mәn müttәhim. Elә özündәn razı halda mәni ittiham edirdi. Sonra da bir yazı vermişdi. Әcaib bir ad da qoymuşdu: “Oqtay Ağayev mahnı teatrından gözәtçi işlәyir. Görәsәn Faiq Ağayevin belә bir aqibıt gözlәmir ki?..” Doğrudan ey, (yarızarafatla) sәni belә bir aqibәt gözlәmir? (Gülür) Hәlә bir dayan. Mәni yandıran o idi ki, әvvәla Oqtay Ağayev gözәtçi işlәmir, o teatrın solistidi. İkincisi bu mәsәlәnin Faiq Ağayevә nә dәxli var. Hәlә bu haradısı, “Mersedes”imin qәzaya uğradığından da yazıblar. Belә şey dә olub? Nә “Mersedes” qardaş, heç mәnim “Jiquli”m dә yoxdu. Yә’ni bu qәdәr kasıbsan? Şükür Allaha, gileylәnmәyә haqqım yoxdu. Allah ruzumu yetirir. Amma vallah bizim maddi imkanlarımız heç camaat fikirlәşәn kimi böyük deyil. Sonrasına qalanda, mәn maşın azarkeşi olmamışam. Lap mәni kövrәltdin. İmkanım da yoxdu messenatlıq elәyim. Jurnalistlәrin әmmaları elә bu olub, vәssalam? “Ayna”da müsahibәmi vermişdir. Orda da mәnnәn Flora xanım Kәrimova arasında kuya qәribә bir münasibәtin olduğu vurğulanmışdı. Getdim tәkzib verdirdim. Sәn ixtisasça aktyorsan. Nә әcәb aktyorluqla mәşğul olmursan? Ola bilsin haçansa mәşğul olum. Filmә çәkilmәk arzum var. Sәn üç beynalxalq müsabiqәnin laureatısan. Bәs evdә kimsәn? Evdә sonbeşik Faiq Ağayev. Biz üç qardaşıq. Evdә laureatlıq-zad keçmir. Hәrdәn zarafatla laureat, onu elә, bunu elә deyirlәr. Bәlkә bir az da özündәn danışasan? Nә danışım, orta mәktәbi qızıl medalla qurtarmışam. İnstitutu fәrqlәnmәyәn. 1971-ci ilin dekabrında doğulmuşam, ini nәticәsi kimi. Hәkim ola bilәrdim, görünür qismәt deyilmiş. Sözlu adama oxşayırsan? (Gülür) Mәktәbdәn sonra böyük hәvәslә Tibb institutuna kirmişdim. Bir il oxudum. Niyә? Dәrdәn xәstәxanaya getmişdik. Orda bir qadının üzәrindә cәrrahiyyә әmәliyyatı aparıldılar. Elә zarıyırdı ki, Mәn belә şeylәrә dözәmmirәm. Kövrәk adamam. Qan gördüm, ürәyim ağzıma gәldi. Atdım institutu. Sәnin deyәsәn mәnim kimi, toyuq kәsmәyә dә әlin qalxmır? Yox toyuq kәsә bilirәm. Yeyib-içmәknәn nә tәhәrsәn? İçmәk yox, yemәk üçün ölürәm. Nә olur-olsun, tәki dadlı olsun. Ayıb olmasın, kişi işlәrinә münasibәtin necәdir? Yә’ni santexnika, işıq, radio-televizor, soyuducü tә’miri işlәrini deyirәm. Belә dә, lazım gәlsә çulumu sudan çıxarda bilәrәm. Yumor hissin yaxşıdı. Lәtifә sevәnsәvn? Hә. Lәtifә kolleksiyaçısıyam. Hara toplayırsan onları? Sәn hara yazırsan bayaqdan danışdıqlarımızı? Kompüterimә – (başımı göstәrirәm) Elә mәn dә. Bu saç forması sәndә hardandı? Bәs sәnda hardandı? Xәtrinә niyә dәyir (qәsdәn çırnatmaq istәyirәm)? Demәk istәyirәm bәlkә hansısa estrada ulduzdan götürmüsәn. Qәtiyyәn. Yamsılamaqı xoşlamıram. İstәyirәm ki, nә var özümün olsun. Qәşәnk, xoşuma gәlirsәn getgedә. Yaxşı da görüm niyә sәni Oqtay Ağayevin oğlu hesab elәyirlәr? Niyә mәsәlçün Ömәr Ağayevin yox, Oqtay Ağayevin, hә? Eh, sәn bilsәn necә Ağayevlә mәni calayıblar. Mәsәlәn, deyiblәr ki, mәn Ağadadaş Ağayevin qardaşıyam. Bir dәfә Oqtay müәllimlә söhbәt düşәndә soruşdum ki, siz bilәn bu şayiәlәr hardan yaranır? Qayıtdki, yarızarafatla, sәn nә bilirsәn, bәlkә o söhbәtlәri mәn üzüm uydururam. Bu şayiәnin sәbәbini bilmirәm. Elә şeylәri ürәyinә salma (zarafatla). Bizim söhbәtimizdә nә çatmadı? Mәn bilәn hәr şey yaxşıdı. Çatmasaydı yadımla olardı. Vә sәn inan ki, mәn bu qәdәr sәmimi heç kimlә danışmamışam. A-a-a, tapdım, çay çatmadı. Çay olsaydı, lap ә’la olardı… Mәn dә elә bu saat onu düşünürdüm…